Bahçıvan evine giden patika, otların arasında ince bir çizgiydi; ama ezilmişti. Yakın zamanda, birden çok kez yürünmüştü.

Kuzey önden gitmek istedi; yan yana yürüdük. Bu konuda anlaşmıştık artık: ne önden ne arkadan. Kapıya üç adım kala, içerideki ışık kıpırdadı; bir gölge perdenin önünden geçti. Ve kapı, biz vurmadan açıldı.

"Geleceğinizi biliyordum," dedi kapıdaki kadın.