İş öyle bir hale geldi ki, odanın içinde Tülin’in alıp verdiği o düzenli nefesler bile bana batmaya başladı. Yerde, incecik döşeğin üstünde kaburgamdaki sızıyla cebelleşiyorum. Acıdan kıvranıyorum, her nefes alışımda etimden et kopuyor sanki. O benim yüzümden, daha doğrusu onun belası yüzünden yediğim kurşun kaburgamı delip geçsin, beyefendi sabaha kadar o it Cihat’ın izini sürsün, hanımefendi gitsin o koca yatakta mışıl mışıl uyusun!

Bir ara kendimi zor tuttum. Yerden hışı