O dingin gecenin sabahı oldukça hareketli geçti elbet. Öyle derin uyumuştuk ki, Emine Hanım’ın kapıyı çalışına uyandık. Ben elimi ayağımı nereye koyacağımı bilmezken o, sarılışını iyice güçlendirdi ve çalan kapıyı asla umursamadı. Kapı tekrar tekrar çalınca; "Geliyorum Emine Hanım" demeyi akıl edebildim elbette.

Adım sesleri kapıdan uzaklaşınca da Mert kısık sesle kahkaha atmaya başlamış; "Gülce'm o nasıl panik öyle Allah aşkına. Sakin olsana canımın içi." Demişti. Ve benim