Bölüm 44 / 57
HOŞ SOHBET
“Aradan aylar geçti, mevsim hazana durdu. Mektep açılalı 2 ay ya oldu ya olmadı, havalar epeyce serinlemiş idi artık. Pamuğum o sıra bi hastalığa tutuldu. Ateşi düşmez, ağlaması dinmez, bi de bir öksürük tutmuştu ki sorma kızım. Sankim o öksürende benim ciğerim sökülüyodu. O ağlarıdı ben ağlardım.
Neler ettiysek iyi edemedik oğlanı. Halime aba bi yandan, nenem bi yandan pervane olduk başında. Neler kaynatmadık, neler bişirmedik eyi olsun diye. Aksi gibi Yusuf'um yeni hastal
