Güvenli evin salonunda akşam ağır ağır yerleşirken, günün bütün karmaşasına rağmen en rahat görünen kişi Ali’ydi. Kanepede bacaklarını altına toplamış, Teoman’ın çocukluğundan kalan eski Game Boy’un küçük ekranına öylesine dikkat kesilmişti ki birkaç dakikada bir duyulan elektronik sesler dışında çevresinde olup biten hiçbir şeyle ilgilenmiyor gibiydi. Başparmakları tuşların üzerinde hızla gezinirken bazen kaşlarını çatıyor, kaybettiğinde dudaklarını büzüp oyunu yeniden başla