Zeliha Hanım, eve gece gelmemişler gibi çılgın bir enerjiyle oradan oraya koştururken bir yandan da uyuyan ev halkı için sessiz olmaya çalışıyordu.

​Tanışma diye çıktıkları yolculukta tahmin edemeyecekleri ikramı görmüş, sözü takıp öyle dönmüşlerdi. Bu kadarını kendi de hiç beklemiyordu.

​Dünürü olsun kayınvalidesi olsun gün görmüş kimselere benziyorlardı, üstelik şehit ailesi olmanın maneviyatı her birinin yüzünden okunuyordu. Şükrederek daha bir hevesle yaptı hazırlıkları