Odanın kapısından adımımızı atar atmaz, Adar beni kapıyla kendi arasında bıraktı. Dudakları dudaklarımı hasretle bulduğunda, içindeki o bitmek bilmeyen özlemle yandığını hissedebiliyordum. Dünyayı kapının ardında bırakıp ona aynı tutkuyla karşılık verdim. Koca konakta ikimizden başka kimse yoktu sanki; ne çıkardığımız o soluk soluğa sesler ne de devrilen aynalarla yerlere saçılan makyaj malzemeleri umurumdaydı. Adar, kontrolünü tamamen yitirmiş bir halde kulağıma doğru fısıld