Kerem’in sesi kısık, korkulu; arkadan erkek gülüşü gelir. Hattan uğultu sızar; yağmurun camda bıraktığı titrek çizgilerle birlikte, Derya’nın avuç içi terin serinliğiyle kayganlaşır. Aras, direksiyona bir an daha sert asılır; farlar ıslak bulvarın üstünde uzun, soluk bıçaklar gibi uzar. Kokpitin içinde deri koltukların ağır kokusu, Derya’nın dilinin kenarına tuzlu bir gölge bırakır. “Kerem?” diye fısıldar Derya, dudakları telefona yakın; sesindeki düz çizgi, içerde büyüyen fı