O iki kelime içini oyarken Derya başını kaldırır: “Özgürlüğüm.” Söz, projektörün solgun ışığına asılıp kalır; mavi-kırmızı sirenler duvarlarda kesik kesik yürürken, fabrikanın rutubetli kokusu ciğerlerinde bir çivi gibi yer eder. Aras’ın nefesi kulağının kenarından çekilir, eldivenin derisi kısacık bir hışırtıyla belindeki tutuştan gevşer; ama gölgesi, üstüne kapanan bir kapak gibi hâlâ oradadır. Betonun soğuğu ayak tabanlarından tırmanır, kalem parmaklarının arasında kuru bi