Kalem masada dönerken Derya gülümser: “Karşılıklı rıza, şeffaflık.” Aras kalemi bıraktığında, betonun soğuk yüzeyinde ince bir daire çizerek yuvarlanan kalemin metal sesi, koridordaki sirenin incelen uğultusuna karışır. Nemli hava mazotla ağır; yakınlardaki kahverengi ıslaklığın, taze kesilmiş ip gibi bir kokusu var. Uzaktan bir sedyenin tekerleri tıkırdar; ambulansın kapısı kapanırken içeri bir an alkol buğusu dolup çekilir. Derya, kalemin durduğu yere bakar. “Anlaşma,” diye