Kanatlar çağrıldıktan sonra gelen sessizlik, Averiel’ in içine sızdı. Seraphine’ in dağılıp gitmeyen gölgesi, Kanatsızlar Mezarı’ nın ortasında rüzgâra karışırken, vadi birkaç anlığına sonsuzmuş gibi genişlemişti. Gökyüzü hâlâ ağırdı, güneş tam doğmamış, gece tam gitmemişti. Zaman bu vadide kararsızdı. Tıpkı Averiel’ in içindeki bir parça gibi. Cassian, birkaç adım gerisinde durmuştu. Sessizliği bozmuyordu. O da biliyordu; bu an, Averiel’ in kendi yankılarını bastırıp gerçekt