Kırık kule ardında silinirken, yol yavaş yavaş kayalık bir patikaya dönüştü. Gecenin serinliği dağ yamaçlarını sardı, ay ışığı gökyüzünde puslu bir tül gibi asılıydı. Cassian sessizdi, ama onun sessizliği artık bir ağırlık değil, hazırlıktı. Averiel’ in adımları daha kesindi. Tharion’ un son bakışı gözlerinin önünden gitmiyordu. Ama içini sızlatan hüzün değil, ona devredilen iradeydi. Gittikçe tırmanan yolda, çorak topraklar siyaha çalmaya başladı. Önlerinde yükselen karanlık