Ömer odasına girdiğinde kapıyı arkasından kapatmadı. Birkaç saniye eşikte öylece durdu; sanki salondan ayrılmakla Darya'nın sesinden gerçekten uzaklaşabileceğine kendisini inandırmaya çalışıyordu. Sonunda kapıyı sessizce örttü ve yatağın kenarına oturdu. Günün bütün ağırlığı omuzlarına aynı anda çökmüştü. Arif'in yaralı hali ve Rıfat'ın son uyarısı birbirine karışmıştı.

Fakat bütün bunların arasından en fazla bir şey sıyrılıp zihninde yer ediniyordu: Genç kızın, "Beni yaşama