Kıran kırana geçen bir mücadele oldu desem belki de abartmam. Başa baş giden oyunu elbette ki Harun bey kazandı. Ne kadar çamura yatmaya çalışsam da sonucu değiştiremedim. En nihayetinde zaferi karşısında benden ne isteyeceğini sorduğumda, sinsi bir gülüş belirdi yüzünde. " Gece uzun güzelim, sabaha kadar vaktimiz var merak etme. Çok uzun süre beklemene gerek kalmayacak." Neden acaba o, merak etme deyince ben daha fazla meraklandım ki? Bu kadar gizemli davranması beni ürkütme