Emir’den

Neva, Kerem’in kollarında nihayet uykuya teslim olduğunda odanın içindeki sessizlik daha da belirginleşti. Bir süre ikisine baktım. Kerem’in Neva’yı sakinleştirmek için gösterdiği çabayı görmezden gelemezdim.

Onu benden daha iyi tanıyordu. Hangi sözün işe yarayacağını, hangi sessizliğin daha fazla acıtacağını biliyordu. Ben ise Neva’nın yaşadıklarını anlamaya çalışırken her defasında bilmediğim başka bir gerçekle karşılaşıyordum.