Levent’in Anlatımıyla,

“Dur,” dedim.

Odanın kapısına yönelmişti. Adımlarını hızlandırmıştı. Ama sesim onu yerinde çiviledi. Döndü, bakmadı. Omuzları gergin, nefesi kesik. Bir adım attım. Sonra bir adım daha. Elimdeki paketi şifonyerin üzerine bıraktım.