Tak. Tak. Tak.

O üç tok ses, zırhlı kapının ardındaki ölümün ayak sesleriydi. Kapının altından yılan gibi kıvrılarak içeri sızan o ince mavi dumanı gördüğüm an, Alistair’in belime dolanmış olan kolu bir çelik halat gibi kaskatı kesildi.

"Nefes alma!" diye kükredi.