Zeytinlikten ayrılıp eve doğru yürürken ayaklarım yere basmıyor, göğsümün ortasında koca bir yangın yeri alev alev tütüyordu. Dudaklarımda hâlâ Miran’ın o vahşi, o aç öpüşünün ateşi vardı parmaklarım istemsizce dudaklarıma gidiyor, her dokunduğumda içim ürperiyordu.

Kaçacaktım...

Bu gece o kapıdan çıkacak, bir daha bu köye, bu çocukluğumun geçtiği topraklara dönmeyecektim. Ama önce bu akşamki o cehennemden sağ salim çıkmam gerekiyordu. Miran bana Odandan çıkma demişti ama b