Sabahın ilk ışıkları, ince tül perdelerin arasından süzülerek odanın taş duvarlarına vuruyordu. Dışarıdan kuş sesleri geliyordu. Sarayın henüz tam anlamıyla uyanmadığı saatlerdi.

Gözlerimi ağır ağır açtım.Birkaç saniye bulunduğum yeri anlamaya çalıştım. Ahşap tavan, işlemeli direkler, odanın köşesindeki bakır ibrik...Hala aynı dönemdeydim.

Sonra dün gece olanlar bir bir zihnime doluştu. Şehzade Mustafa ve Şehzade Cihangir..