Şirketin kapısına geldiğinde bileğindeki saatine göz attı. Çok şükür ki işe geç kalmamıştı; yoksa kasıntı patronu gözünün yaşına bakmaz, onu kovardı. Aynı anda şirkette çalışan diğer insanlar da yavaş yavaş gelmeye başlamıştı. Göksun, kimseyle muhatap olmadan, hatta göz göze gelmekten bile çekinerek kapıdan içeri girdi. Kartını okutup asansöre yöneldi. Plazanın en üst katına çıktığında, hâlâ bu işi kaptığına inanmakta zorluk çekiyordu. Sanki bir rüya aleminin içine gömülmüştü