Odanın o ağır, kurşun ve kan kokan havası, Roman'ın bana doğru attığı her adımda daha da yoğunlaştı. Adamları dışarıda cesetleri toplarken, biz o yıkılmış, delik deşik olmuş yemek salonunun ortasında birbirimize kilitlenmiştik.

Tam önümde durduğunda, iri elleriyle yüzümü kavradı. Başparmağı, cam kırıklarının sıyırdığı yanağımdaki küçük bir kan damlasını sildi. "Vuruldun mu?" diye sordu, sesi o kadar kalın ve sertti ki, endişeden çok bir tehdit gibiydi.

"Hayır," diye fısılda