Bölüm 12 / 50
POSTA ÖYLE DEĞİL, BÖYLE KOYULUR
Kulağımda kulaklığım, arka fonda dün akşam kaydettiğim belgelerle kendi sesim duyulurken; başımı önüme eğmiş, durağa doğru yürüyordum. Kolyem boynumdaydı. Annem sabah farkettiğinde nasıl bir yalan uyduracağımı bilememiştim. Allah'tan abim de sofradaydı da "ben aldım." demişti. Gramaj olarak hiçbir ağırlığı olmayan kolyenin görevi o kadar ağırdı ki; ben bile ona saygı duyuyor, incinmemesi için elimden geleni yapıyordum.
Labaratuar dersimiz öğleden sonra üç saati kapsıyordu.
