Nilay

Misafir odasının kapısını aralık bırakmak, bilerek yaptığım bir şeydi.

Bunu kendime itiraf etmek zorundayım, çünkü yalanlar, kendimize söylediğimiz zaman en tehlikeli hale gelir. Terastan döndüğümde ışığı yakmadım. Kapıyı kapatmak yerine, bir parmak boyu açık bıraktım. Sonra karanlıkta, yatağın kenarına oturdum ve bekledim. Neyi beklediğimi bilmiyordum. Sadece bir şeyin olacağını hissediyordum. Bir kadının içgüdüsü gibi, ya da bir muhasebecinin, kayıp bir kuruşun peşi