Bölüm 24 / 79
Sabahın İlk Işığı
Gece yavaşça sabaha karışırken odanın içinde sadece sessiz bir huzur vardı. Duru başını Atlas’ın göğsüne yaslamıştı. İnce perde aralığından giren soluk gün ışığı tenlerine vuruyordu. Birkaç saat önce aralarındaki bütün gerilim sanki sonunda çözülmüş gibiydi. Atlas’ın parmakları hâlâ onun saçlarında dolaşıyordu. Sanki dokunmayı bırakırsa Duru kaybolacakmış gibi. Duru gözlerini hafifçe açıp ona baktı. Atlas çoktan onu izliyordu. “Uyumadın mı?” Atlas dudaklarının kenarıyla hafif
