Ertesi gün kampüs normalden daha hareketliydi. Şenliğin ikinci günü başlamıştı ama herkesin konuştuğu tek şey vardı: gece dev ekranda yayınlanan görüntü. Duru bunu fark ettiği anda siniri yeniden yükseldi. Kafeteryaya girer girmez birkaç kişinin ona dönüp baktığını gördü. Fısıldaşmalar hemen kesiliyordu ama bakışlar devam ediyordu. Serra tepsisini masaya bırakırken iç çekti. “İnsanlar üç güne yeni dedikodu bulur.” “Ben üç gün beklemek istemiyorum.” Tam o sırada kapının önünde