Akşam olduğunda kampüs yeniden ışıklarla dolmuştu. Şenliğin üçüncü gecesi diğerlerinden daha kalabalıktı. Açık hava konser alanının etrafında öğrenciler toplanıyor, müzik sesleri bütün kampüse yayılıyordu. Duru gitmemeye kararlıydı. En azından iki saat öncesine kadar. Ama şimdi Serra’nın yanında, konser alanının en arka tarafında durmuştu. “Kendime kızıyorum,” diye mırıldandı. Serra gülümseyerek omzuna yaslandı. “Atlas için gelmedin tabii.” “Gelmedim.” “Tamam.” Duru gözlerini