Bölüm 18 / 30
Yaban Çiçeği
Sabahın ilk ışıkları avluya süzülürken kulakları tırmalayan seslerle uyandım. Başımı yastıktan kaldırıp duvardaki saate baktım; saat dokuzdu. Fakat bu konaktakiler için gün yarılanmış, öğle vakti çoktan gelmişti. Yatakta yanıma uzandığımda Azad’ın yokluğunu fark edince kaşlarım kendiliğinden çatıldı. Hızlıca yataktan çıkıp üzerime sade bir etek ile gömlek geçirdim ve merdivenlerden aşağı indim.
Herkes avludaki büyük sofranın etrafına dizilmiş, kahvaltı ediyordu. Yavaş adımla
