Kara Yazgının Kızı

Berfin, köy meydanındaki kalabalığın arasından geçerken insanların bakışlarının üzerindeki ağırlığını hissediyordu. Bu topraklarda herkes birbirinin hikâyesini bilirdi ama kimse gerçeği anlatmazdı. O gün aşiretin eski liderinin cenazesi vardı. Meydandaki sessizlik, uzaktan gelen araç konvoyunun sesiyle bozuldu. Herkes bir anda geri çekildi. Yeni lider geliyordu. Siyah araçtan ilk inen kişi uzun boylu, sert bakışlı bir adamdı. Sancar. Yıllardır adını duyuyordu ama ilk kez karşı karşıya geliyorlardı. Kalabalık iki yana açılırken Berfin'in elindeki su testisi yere düştü. Çatlayan testinin sesi meydandaki sessizliği böldü. Sancar dönüp ona baktı. Sadece birkaç saniyeydi. Ama ikisi de gözlerini çekemedi. Çevredeki herkes nefesini tutmuş gibiydi. Çünkü yıllardır düşman olan iki ailenin çocukları ilk kez karşılaşıyordu. O sırada Şehmus Ağa'nın sesi meydanda yankılandı: "Bu bakışın sonu hayır değildir." Berfin o sözü duyduğunda neden içinin ürperdiğini anlayamadı. Ama aynı gece, evlerinin kapısına bırakılan mühürlü zarf her şeyi değiştirecekti. Zarfın üzerinde yalnızca üç kelime yazıyordu: "Töre karar verdi."