ÜNİVERSİTE ŞENLİĞİ

Bahar şenliklerinin ilk gecesi kampüs normalden çok daha kalabalıktı. Her yerde müzik vardı. Çimenlerin üstüne yayılmış insanlar, ışıkların altında dans eden kalabalıklar, geceyi sabaha bağlamaya hazırlanan öğrenciler… Duru aslında gelmek istememişti. Siyah deri ceketini omzuna biraz daha çekip kalabalığın arasından geçerken tek düşündüğü şey birkaç saat sonra yurda dönmekti. Serra çoktan insanlara karışmıştı bile. “Bir gece eğlenmeyi denesen ölmezsin,” demişti gelirken. Ama Duru tam tersiydi. Gürültüden hoşlanmıyordu. Hele sürekli ilgi peşinde dolaşan erkeklerden hiç.Konser alanına yaklaştığında kalabalık aniden hareketlendi. Sahnenin ön tarafında bağırışlar yükseliyordu. “Atlas!” “Atlas buraya bak!” Duru gözlerini devirdi. Tam geçip gidecekken biri hızla ona çarptı. Elindeki içecek yere dökülürken sert bir omuza çarpmanın etkisiyle sendeledi. Bir el belini kavrayıp düşmesini engelledi. “Dikkat etsene.” Derin ve sakin bir erkek sesi. Duru başını kaldırdığı anda birkaç saniyeliğine etraf sessizleşmiş gibi hissetti. Karanlık bakışlar. Dağınık saçlar. Umursamaz ama insanın içine işleyen bir gülüş. Atlas Leyan. “Çekilir misin?” dedi Duru soğukça. Bu tepki belli ki Atlas’ın hoşuna gitmişti. Çünkü gülümsemesi biraz daha büyüdü. “Teşekkür ederim bile demedin.” Duru onun elini belinden indirip geri çekildi. “İstemeden çarptın diye minnettar olmam gerekmiyor.” Atlas birkaç saniye yüzüne baktı. Kampüste çoğu kız onun dikkatini çekmek için uğraşırken karşısındaki kız resmen kaçıyordu. Ve bu durum nedense hoşuna gitmişti. Duru arkasını dönüp yürümeye başladığında Atlas gözlerini üzerinden çekmedi. Sahneye çıkış saati gelmişti ama o hâlâ onu izliyordu. Serra koşarak Duru’nun yanına geldi. “Sen az önce Atlas Leyan’a mı ters yaptın?” “Abartılacak biri değil.” Serra kahkahayı bastı. “Şu an kampüsteki kızların yarısı seni öldürmek istiyor.” Tam o sırada sahneden müzik yükseldi. Kalabalık çığlık atarken Atlas mikrofonu eline aldı. Ama şarkıya başlamadan önce gözlerini doğrudan kalabalığın arasındaki Duru’ya çevirdi. Sonra yavaşça konuştu. “Bu gece fikrini değiştireceğim biri var.” Duru’nun yüzündeki ifade ilk kez bozuldu. Çünkü Atlas hâlâ sadece ona bakıyordu.